WESO Trends 2022

IAO pessimistischer over herstel arbeidsmarkt in 2022

In een nieuw rapport ‘World Employment and Social Outlook Trends 2022’ waarschuwt de IAO voor een traag en onzeker herstel, aangezien de pandemie een aanzienlijk effect blijft hebben op de mondiale arbeidsmarkten.

Persbericht | 17 januari 2022


IAO Nieuws (Genève) - De Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) heeft haar prognose voor het herstel van de arbeidsmarkt in 2022 neerwaarts bijgesteld, en voorspelt een daling van het aantal gewerkte uren wereldwijd die overeenkomt met 52 miljoen minder voltijdse banen dan in het vierde kwartaal van 2019. In mei 2021 voorspelde de IAO dat er dit jaar 26 miljoen minder jobs minder zouden zijn dan in 2019.

Hoewel deze voorspelling een verbetering is ten opzichte van de situatie in 2021, blijft ze bijna twee procent onder het aantal gewerkte uren wereldwijd van vóór de pandemie, schrijft de IAO in haar rapport World Employment and Social Outlook - Trends 2022 (WESO Trends).

Verwacht wordt dat de mondiale werkloosheid tot ten minste 2023 boven het cijfer van vóór de pandemie zal blijven. Naar schatting 207 miljoen mensen zullen werkloos zijn in 2022, vergeleken met 186 miljoen in 2019. Het rapport waarschuwt dat het effect op de werkgelegenheid aanzienlijk groter is dan deze cijfers doen vermoeden, omdat veel mensen de beroepsbevolking hebben verlaten. In 2022 zal de mondiale arbeidsparticipatie naar verwachting nog steeds 1,2 procentpunt onder die van 2019 liggen.

De herziening van de voorspelling voor 2022 weerspiegelt voor een stuk de impact van recente coronavarianten, zoals Delta en Omicron, op de arbeidswereld, alsook de aanzienlijke onzekerheid over het toekomstige verloop van de pandemie.

Het rapport waarschuwt dat de crisis een verschillende impact heeft op groepen werknemers en landen. Deze verschillen vergroten de ongelijkheid binnen en tussen landen en verzwakken de economische, financiële en sociale structuur van bijna elk land, ongeacht de ontwikkelingsstatus. Het herstel zal wellicht jaren vergen, met mogelijke langetermijngevolgen voor de arbeidsparticipatie, de gezinsinkomens en de sociale en politieke cohesie.

De gevolgen zijn voelbaar op de arbeidsmarkten in alle regio's van de wereld, hoewel de herstelpatronen erg verschillen. De Europese en de Noord-Amerikaanse regio's vertonen de meest bemoedigende tekenen van herstel, terwijl Zuidoost-Azië en Latijns-Amerika en het Caribisch gebied de meest negatieve vooruitzichten hebben. Op nationaal niveau is het herstel van de arbeidsmarkt het sterkst in landen met hoge inkomens, terwijl de economieën met lagere middeninkomens het slechtst presteren.

Het onevenredig grote effect van de crisis op de werkgelegenheid van vrouwen zal naar verwachting de komende jaren aanhouden, stelt het rapport. De sluiting van onderwijs- en opleidingsinstellingen zal op lange termijn verstrekkende gevolgen hebben voor jongeren, met name voor diegenen die geen toegang hebben tot internet.

“Na twee jaar sinds het begin van de crisis blijven de vooruitzichten fragiel en is de weg naar herstel lang en onzeker", zei Guy Ryder, directeur-generaal van de IAO. "We zien nu al mogelijk blijvende schade aan de arbeidsmarkten, samen met een zorgwekkende stijging van armoede en ongelijkheid. Veel werknemers moeten overschakelen op nieuwe soorten werk - bijvoorbeeld als reactie op de aanhoudende malaise in de internationale reis- en toerismesector.”

“Er kan geen sprake zijn van een echt herstel van deze pandemie zonder een breed gedragen herstel van de arbeidsmarkt. En om duurzaam te zijn, moet dit herstel gebaseerd zijn op de beginselen van waardig werk - waaronder gezondheid en veiligheid, gelijkheid, sociale bescherming en sociale dialoog.”

Het WESO Trends rapport bevat uitgebreide arbeidsmarktprognoses voor 2022 en 2023. Het omschrijft het herstel van de arbeidsmarkt wereldwijd, de verschillende nationale benaderingen van het herstel tijdens de pandemie en de effecten ervan op verschillende groepen werknemers en economische sectoren.

Uit het rapport blijkt dat tijdelijke arbeid voor sommigen een buffer vormde tegen de schok van de pandemie, zoals in vorige crises. Terwijl veel tijdelijke banen werden beëindigd of niet werden verlengd, werden er alternatieve banen gecreëerd, ook voor werknemers die hun vaste baan waren kwijtgeraakt. Gemiddeld veranderde de frequentie van tijdelijk werk niet.

WESO Trends biedt ook een samenvatting van de belangrijkste beleidsaanbevelingen voor een volledig inclusief, mensgericht herstel van de crisis op zowel nationaal als internationaal niveau. Deze zijn gebaseerd op de Global Call to Action for a Human-Centred Recovery from the COVID-19 Crisis that Is Inclusive, Sustainable and Resilient die in juni 2021 door de 187 lidstaten van de IAO is aangenomen.