Uluslararası Çalışma Örgütü, 1919’da imzalanan Versay Anlaşmasında öngörülen Milletler Cemiyeti ile ortaya çıkmıştır. Amaç, Birinci Dünya Savaşından sonra giderek büyüyen sorunlara yönelik sosyal reform niteliğinde çözümler bulmak ve reformların uluslararası düzeyde uygulanmasını sağlamaktı.
İkinci Dünya Savaşından sonra, Filadelfiya Bildirgesi ile birlikte, ILO'nun temel amaç ve ilkeleri dinamik bir yeniden oluşum ve genişleme sürecine girmiştir. Bildirge, savaş sonrası ulusal bağımsızlıkla birlikte büyümeyi öngörmüş, gelişmiş dünya ile büyük ölçekte teknik işbirliğinin başlangıcının müjdecisi olmuştur.
Ekim-Kasım 1919’da Washington’da gerçekleştirilen Birinci Uluslararası Çalışma Konferansı
ile altı sözleşme ve altı tavsiye kararı kabul edilmiştir.
(İş günü süresi ile ilgili 1 No.lu Sözleşme dahil)
ILO 1946’da, henüz yeni oluşturulan Birleşmiş Milletler Teşkilatı'nın ilk uzmanlık kuruluşu olmuştur. ILO 1969’daki 50. kuruluş yıldönümünde Nobel Barış Ödülü’nü kazanmıştır.
Uluslararası Çalışma Ofisi, Yönetim Kurulu tarafından atanan bir Genel Direktör tarafından yönetilmektedir. 1919’dan bu yana ILO Genel Müdürlüğü görevini üstlenenler aşağıda yer almaktadır:
Albert Thomas - Fransa (1919-1932)
Harold Butler - Birleşik Krallık (1932-1938)
John Winant - ABD (1939-1941)
Edward Phelan - İrlanda (1941-1948)
David Morse - ABD (1948-1970)
Wilfred Jenks - Birleşik Krallık (1970-1973)
Francis Blanchard - Fransa (1973-1989)
Michel Hansenne - Belçika (1989-1999)
Juan Somavia - Şili (Mart 1999’dan beri)
Juan Somavia
|
