Euro-mediterraan partnerschap (EUROMED)

In november 1995, volgend op een beslissing van de Europese Raad, kwam een Euro-mediterrane conferentie van ministers van Buitenlandse Zaken samen in Barcelona. De bijeenkomst vormde het startschot van het Euro-mediterraan Partnerschap (EUROMED), ook gekend al het Barcelona Proces. Het was het eerste alomvattende EU-beleid voor de regio. De Verklaring van Barcelona, die tijdens deze meeting werd ondertekend, legt de basis voor nieuwe regionale betrekkingen die vrede, stabiliteit en groei in de mediterrane partnerlanden moeten garanderen. De Verklaring gaat over politieke, economische en sociale samenwerking. Ze was een belangrijk keerpunt in de Euro-mediterraanse samenwerking. 

In 2008 wordt een nieuwe impuls gegeven aan het Barcelona Proces met de oprichting van de Unie voor het Middellandse Zeegebied (of kortweg Mediterrane Unie). Het doel van deze Unie is de regionale relaties concreter en zichtbaarder te maken. Nieuwe (sub)regionale projecten voor de bewoners van de regio worden op poten gezet. Het zijn projecten ter bevordering van de economie, leefmilieu, energie, gezondheid, migratie en cultuur.

De Unie voor het Middellandse Zeegebied bestaat uit de 27 EU-lidstaten en 16 landen uit het zuidelijke Middellandse Zeegebied, Afrika en het Midden-Oosten: Albanië, Algerije, Bosnië en Herzegovina, Kroatië, Egypte, Israël, Jordanië,  Libanon, Mauritanië, Monaco, Montenegro, Marokko, de Palestijnse Autoriteit, Syrië, Tunesië en Turkije.

De bijeenkomsten van de Unie voor het Middellandse Zeegebied worden voorgezeten door één land uit het Middellandse Zeegebied en één EU-land. De Unie heeft ook een secretariaat in Barcelona, een secretaris-generaal en zes adjunct-secretarissen-generaal.